Onze vakantie van juni 2026 stond in het teken van het bezoeken van de bergpassen in de Pyreneeën, jarenlang in de live uitzendingen van de Tour de France de Tourmalet gezien en dikwijls geroepen "daar wil ik zelf ook wel eens kijken". In het najaar van 2025 besloten dat wij naar de Pyreneeën zouden gaan en in ieder geval de Tourmalet op zouden gaan. Naast het berijden van enkele col's waren nog enkele wensen te vervullen, een bezoek aan het station Canfranc in Spanje en een bezoek aan de bedevaartplek Lourdes.

https://www.foto-fred.eu/blog/3277808_station-canfranc-spanje

https://www.foto-fred.eu/blog/3274821_lourdes

Omdat mijn neef Theo met zijn vrouw Jolanda in Hautefort (de Dordogne) wonen leek het ons leuk om hen te bezoeken en hier rekening mee te houden met de opzet van onze reis en overnachtingsplekken. Onze eerste overnachtingsplek was weer in Virey le Grand onder Dijon. De tweede was in Le Chalard, niet ver van Hautefort bij onze neef en nicht.  Omdat wij nog niet wisten of wij hen zouden bezoeken op de heen of terugweg boekte wij dit adres twee keer, zo ook de B&B in Virey le Grand. 

Vanuit Tiel is het fijn aanrijden richting Luxembourg/Dijon. Onze route gaat deels over de péage en grotendeels lekker binnendoor, genieten van de reis en de omgeving. 

Het vakantiehuis stond in Orignac, een lekker ruim huis met een fijn terras met uitzicht op het METEO STATION COL DU TOURMALET.

Col de Tourmalet

In onze vakantie zijn wij twee keer op de Tourmalet geweest een keer vanuit Sainte-Marie via La Mognie naar de top met het herdenkingspunt van Jaques Goddet bij het Maison du Tourmalet en de grote wielrenners op zijn fiets "Le Géant du Tourmalet” en de tweede keer via Luz-Saint-Sauveur. Via Luz-Saint-Sauveur vindt ik de mooiste route. 

De schapen zijn de vaste bewoners van de berg en uit de geschiedenis blijkt dit al heel lang zo te zijn. Nadat het tourcircus is langsgereden worden de beesten weer vrij gelaten en is de berg weer van hun. 

Geschiedenis van Col du Tourmalet

De Col du Tourmalet dankt zijn naam aan een overstroming van de rivier Gave, in de achttiende eeuw na Christus. Door deze overstroming werd het verkeer gedwongen om deze pas te nemen. De naam ‘Tourmalet’ betekent dan ook zoiets als ‘slechte omweg’. Lang voordat de berg bekend werd als vanwege de Tour de France, werd de berg voornamelijk beklommen door herders met hun kudde, of pelgrims. In het jaar 1910 werd de 2115 meter hoge berg voor het eerst opgenomen in de route van de Tour de France. De Franse wielrenner Octave Lapize was officieel de eerste wielrenner die de top bereikte. Sindsdien maakt te beklimming van de Tourmalet vrijwel ieder jaar deel uit van de route van de Tour de France, vaak als onderdeel van de zogenaamde ‘Koninginnenrit’, ofwel de zwaarste touretappe van de Tour de France.

De berg staat op veel amateurrenners hun bucketlist en aangekomen bovenop de berg moet er een selfie gemaakt worden met het bord en vele renners moeten een sticker plakken. Een keer in de zoveel tijd worden deze verwijderd zodat de tekst op het bord weer leesbaar is. Dit fenomeen vindt plaats op iedere col zowel in de Pyreneeën als in de Alpen. 

Tijdens ons bezoek waren er asfalteringswerkzaamheden voor de tour etappe van 9 juli 2026 van Pau via Lourdes en de Tourmalet naar Gavarnie-Gèdre. Tijdens de live uitzending van 9 juli 2026 was goed te zien dat de infrasrtructuurer lekker bij lag.

https://zonnigzuidfrankrijk.nl/midi-pyrenees/bezienswaardigheden/col-du-tourmalet/

Col de Marie Blanque

De Col de Marie Blanque is fraaie bergpas in de Pyreneeën. De Marie Blanque is vooral bekend van de Tour de France

De meeste bergpassen in de Pyreneeën verbinden Spanje met Frnkrijk. Deze pas verbindt echter van oost naar west de Vallée d'Aspe en de Vallée d'Ossau, waarvandaan de Col d'Aubisque beklommen kan worden. De bergpas loopt dan ook over een klein en rustig weggetje.

Halverwege ligt het mooie plateau van Bénou waar paarden en koeien lopen, een hele fijne rustplek. 

Col D'Aspin

Col du Soulor en Col d'Aubisque

Bij het rijden van de Col du Soulor volgt de Aubisque vanzelf.  

Het meest legendarische verhaal uit de wielergeschiedenis van d'Aubisque is de val van de Nederlandse wielrenner Wim van Est. In de twaalfde etappe op 17 juli van de Ronde van Frankrijk van 1951 nam Van Est te veel risico's bij de afdaling van de Aubisque en stortte 70 meter naar beneden. Hij was vrijwel ongedeerd, maar moest met aan elkaar geknoopte banden uit het ravijn worden getakeld. De uitspraak "Zeventig meter viel ik diep, m'n hart stond stil, maar m'n Pontiac liep!" is bedacht door een medewerkster van de sponsor Pontiac.  Ter herinnering aan deze val is in 2003 een plaquette aangebracht op de plek waar Wim van Est uit de bocht schoot. Wij hebben het plaquette gemist. 

Col du Pourtalet

De col du Pourtalet vanuit Laruns moesten wij nemen om in Canfranc te komen omdat de route via de Marie Blanque versperd was, dit was ook gelijk een aardig eindje om, maar de col was wel de moeite waard. 

Col du Pourtalet) is een grensovergang op de Spaans -Franse grens op 1794 meter hoogte. De bergpas verbindt het Franse Laruns in de Vallée d’Ossau met het Spaanse Escarilla in de Vallee de Tena. De pas ligt exact op de staatsgrens tussen Spanje en Frankrijk en op de hoofdkam van de Pyreneeën, die hier samenvalt met de Europese waterscheiding tussen de Atlantische Oceaan (via de Gave d'Oloron) en de Middellandse Zee (via de Gállego). Vanuit de pas heeft men een goed zicht op de Pic du Midi d'Ossau.