Station Canfranc bezocht op 18 en 25 juni 2026.
Een zeer interessant station met veel geschiedenis, het station had ik graag bezocht een jaar of 15 geleden toen het nog een Urbex locatie was, maar daar kwam het niet van. In 2025 besloten om een vakantie in de Pyreneeën te plannen zodat naast de Col’s van de Tour de France en de Vuelta ook het station Canfranc bewonderd kon worden. Meteen maar twee keer gedaan, omdat bij aankomst op 18 juni in de namiddag onmiddellijk de hemelsluizen openbraken en het heel fel ging regenen en onweren, aan de andere kant van de berg was het trouwens nog gewoon droog en 37 graden. 25 juni een tweede poging, met dit keer droog zonnig weer. Op enkele gebouwen na is het station gerestaureerd en is weer gedeeltelijk in dienst (twee treinen per dag naar Zaragoza), maar de hoofdfunctie is nu Hotel.
Station Canfranc "Estación de Canfranc” werd op 18 juli 1928 geopend. In het verleden heeft het gediend als internationaal overstapstation, maar sinds 1970 is al het internationale treinverkeer er opgeschort.
Na de eerste voorstellen in 1853 sloten Frankrijk en Spanje op 18 augustus 1904 een verdrag voor de aanleg van drie spoorlijnen door de Pyreneeën om beide landen met elkaar te verbinden. De westelijkste via de Somporttunnel zou volgens dit verdrag een internationaal station krijgen op Frans grondgebied bij Forges d'Abel. Het verdrag werd echter op 16 januari 1909 gewijzigd zodat het internationale station in Los Arañones kwam en de Somporttunnel met normaalspoor zou worden gebouwd. De doorbraak van de 7875 m lange tunnel was op 13 oktober 1912 na een bouwtijd van vier jaar.
In september 1915 werd begonnen met het grondwerk voor een kunstmatig plateau op de oostelijke oever van de Aragon. De Spaanse regering wilde het station als uithangbord van de Spaanse welvaart voor de rest van Europa gebruiken. Architect Fernando Ramírez de Dampierre kwam met een imposant gebouw geïnspireerd op het station van Baden-Baden. Het ontwerp voor het stationsgebouw werd in 1920 goedgekeurd en de bouw begon in 1921. Het stationsgebouw werd in 1925 opgeleverd en in de twee volgende jaren werd het emplacement van sporen voorzien en werden de andere gebouwen, zoals locomotievendepots en douaneloodsen opgetrokken.
Het station werd geopend op 18 juli 1928. Destijds was het het grootste station van Europa; het gebouw is 241 meter lang en 12 meter breed. Vanuit het station kon men met de trein naar Toulouse en Bordeaux via de Pyreneeën en in de andere richting verder Spanje in. Wegens verschillende spoorwijdten moest er op dit station overgestapt worden als men van Spanje (1672 mm) naar Frankrijk (1435 mm) of vice versa wilde.
Tijdens de Spaanse Burgeroorlog viel het station in handen van de aanhangers van Franco die de tunnel dichtmetselden om elke vorm van penetratie vanuit het buurland te voorkomen. In 1939 werd het treinverkeer hervat. Omdat het station was gebouwd op grond van een internationaal verdrag bleef het tijdens de Tweede Wereldoorlog in bedrijf.
In de Tweede Wereldoorlog verwierf het station en de omgeving de naam "Casablanca in de Pyreneeën" als gevolg van de functie als belangrijk doorvoerpunt van goederen en als centrum van spionage voor de Nazi’s en Spanje. Hoewel officieel neutraal had Spanje een afspraak met de Wehrmacht waar binnen in Spanje gedolven Wolfraam per trein naar het noorden werd vervoerd, terwijl in ruil Frans graan en goud richting Spanje werd vervoerd. Het reizigersverkeer werd eveneens voortgezet en bood zodoende een vluchtroute voor zowel Joden als geallieerde militairen.
In 1941 werd het spoorwegnet in Spanje genationaliseerd. Daarbij verdwenen alle bestaande particuliere spoorwegmaatschappijen en werd Renfe opgericht. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd ook het Franse deel genationaliseerd en werd ondergebracht in de Société Nationale des Chemins de Fer (SNCF). Tussen 1945 en 1949 werd de internationale dienst echter opnieuw onderbroken vanwege meningsverschillen met de Franse regering.
In 1952 werden Spanje en Portugal het eens over de Iberische spoorwijdte van 1668 mm die vervolgens werd doorgevoerd op het hoofdnet.
In 1970 werd al het internationale treinverkeer naar het station opgeschort na een ongeval waarbij de remmen van een goederentrein het niet deden en de hele brug waar die trein op dat moment overheen reed, instortte. Hetgeen het begin bleek van het verval aangezien Frankrijk de brug niet wilde herbouwen en daarmee het internationale verkeer onmogelijk maakte. Sindsdien gaan er stemmen op om de spoorverbinding met Frankrijk te herstellen.
Op 6 maart 2002 werd het station op de monumentenlijst geplaatst. Op 15 april 2021 werden nieuwe reizigersperrons geopend. Het oude station is omgebouwd tot hotel.
Linkje: https://historiek.net/canfranc-een-frans-spaanse-spoorwegdroom/154791/
Regen serie
Droog weer serie
Reactie plaatsen
Reacties